• 9 sierpnia 2022

Ćwiczenia fizyczne są często zalecane w leczeniu i zapobieganiu migreny. W 2008 roku dowody potwierdziły już prewencyjny wpływ ćwiczeń na migrenę. Jednak wyniki badań nie nadawały się do uogólnienia z powodu różnic w diagnozowaniu migreny, zmienności miar wyników i niedostatecznie mocnych analiz badań. W 2019 roku przegląd systematyczny z metaanalizą był w stanie stwierdzić, że istnieją umiarkowanej jakości dowody na to, że ćwiczenia fizyczne powodują niewielką redukcję liczby dni migrenowych (średni spadek o 0,6 ± 0,3 dnia migreny na miesiąc) i powodują zmniejszenie natężenia bólu o 20-54%.

Ale jakie są mechanizmy uważane za leżące u podstaw efektów ćwiczeń i jaki rodzaj ćwiczeń powinien być stosowany? Ten artykuł na blogu podsumowuje wnioski z przeglądu narracyjnego Barbera i wsp. (2020).

Jakie są mechanizmy leżące u podstaw ćwiczeń fizycznych?

Proponowane mechanizmy, dzięki którym ćwiczenia fizyczne mogą zapobiegać migrenie, można podzielić na biologiczne i psychologiczne. W ramach mechanizmów biologicznych proponuje się kilka ścieżek. Model neurozapalny został opisany w przeglądzie Irby i wsp. (2016). Ponieważ migrena charakteryzuje się podwyższonym poziomem markerów stanu zapalnego (CRP), cytokin (takich jak CGRP, substancja P) i adipocytokin (takich jak TNF-a, IL-6), postulują oni, że skoro wiadomo, że ćwiczenia fizyczne wywierają supresyjny wpływ na substancje zapalne, może to również wpływać na migrenę.

Ścieżka nerwowo-naczyniowa może również odgrywać rolę, ponieważ migrena wiąże się z nieprawidłowościami naczyniowymi, takimi jak dysfunkcja śródbłonka, upośledzenie funkcji naczyń mózgowych i obwodowych oraz zwiększone ryzyko nadkrzepliwości i zapalenia. Autorzy powołują się na badanie, w którym ćwiczenia o większej intensywności doprowadziły do znacznego rozszerzenia tętniczek siatkówki (jako miary mózgowego przepływu krwi) i zmniejszenia liczby dni migrenowych. Inne możliwe wyjaśnienie może leżeć w poprawie progu bólu poprzez pośrednictwo hormonów stresu i produkcji neuromodulatorów, takich jak endorfiny.

Zbadano również niektóre mechanizmy psychologiczne, które mają leżeć u podstaw postrzeganych korzyści z ćwiczeń. Co ciekawe, w badaniu z 2017 r. stwierdzono, że obok zmniejszenia objawów lęku w wyniku ćwiczeń fizycznych, zaobserwowano również zmniejszenie prozapalnej cytokiny IL-12p70. Wydaje się, że lęk jest skorelowany z tą cytokiną zapalną i że w ten sposób ćwiczenia mogą wywierać zarówno biologiczny, jak i psychologiczny wpływ na migrenę. Ćwiczenia mogą również pomóc w poprawie czynników psychospołecznych, takich jak poczucie własnej skuteczności, umiejscowienie kontroli, oczekiwania i postrzeganie.

Czy istnieje idealny rodzaj ćwiczeń?

Badano różne formy ćwiczeń, ale dane nie wskazują na jeden konkretny rodzaj ćwiczeń. Porównując trening o wysokiej intensywności (HIT) z umiarkowanym treningiem ciągłym, HIT prowadził do wyraźniejszego zmniejszenia liczby dni migrenowych. Z drugiej strony, interwencje o niskim wpływie, takie jak joga, mogą również wywierać pozytywny wpływ na migrenę i związaną z nią niepełnosprawność, jak wykazano w metaanalizie przeprowadzonej w 2012 roku. Wygląda więc na to, że istnieje wiele opcji, które można zaproponować zgodnie z preferencjami pacjenta.

Top