• 2 lipca 2022

Mamy prawdopodobnie click-baited cię do czytania tego wpisu na blogu, ponieważ może szukasz magicznego ćwiczenia lub FIX, aby ból pleców magicznie znikają. Prawda jest taka: Nie ma i nigdy nie może być jedno pojedyncze ćwiczenie, które jest najlepsze dla niskiego bólu pleców lub jakiejkolwiek innej krzywdzącej części ciała lub mięśni lub cokolwiek. W rzeczywistości, ten sposób myślenia jest bardzo uproszczony i skupia się na części ciała lub patologii, a nie na osobie. Gdyby istniało 1 najlepsze ćwiczenie, nasz zawód stałby się w zasadzie zbędny, a pacjenci mogliby podążać za podejściami typu cookie-cutter.

Przyjrzyjmy się jednak najpierw skuteczności różnych form ćwiczeń dla pacjentów z bólem w dolnej części pleców:

Po pierwsze, metaanaliza przeprowadzona przez Searle et al. (2015) wykazała, że ćwiczenia siłowe i oporowe, jak również ćwiczenia koordynacyjne/stabilizacyjne, są skuteczne w zmniejszaniu bólu u pacjentów z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa, chociaż rozmiary efektów są zazwyczaj raczej niewielkie. Tak więc to całkiem dobre wiadomości, teraz przyjrzyjmy się nieco bliżej różnym programom ćwiczeń i ich skuteczności:

Badanie przeprowadzone przez Marshall et al. (2013) porównało ćwiczenia pilates z jazdą na rowerze stacjonarnym i podczas gdy pilates okazał się lepszy w 8 tygodniu, wyniki były równe w dłuższej perspektywie 6 miesięcy.

Istnieje również dość dobrze znane badanie Shnaydermann et al. (2013), które wykazało, że chodzenie jest tak samo skuteczne jak specyficzne ćwiczenia na dolne partie pleców po 6 tygodniach. Należy jednak wspomnieć, że wszystkie osoby w badaniu były siedzące, więc nie możemy założyć, że wynik byłby taki sam w bardziej aktywnej populacji.

Ponadto istnieje wiele badań, w których porównywano ćwiczenia stabilizujące rdzeń z ogólnymi ćwiczeniami wzmacniającymi dolny odcinek pleców. Niektóre z tych badań, między innymi Smith et al. (2014), Saragiotto et al. (2016), Luomajoki et al. (2018), Wang (2012), Coulombe (2017) pokazują, że ćwiczenia stabilizacyjne z niskim obciążeniem mogą być nieco lepsze w zmniejszaniu bólu krótkoterminowo, ale wszystkie one pokazują, że ogólne wzmocnienie jest równie skuteczne długoterminowo.

Wreszcie, badanie przeprowadzone przez Aasa i wsp. (2015) porównało ćwiczenia kontroli motorycznej o niskim obciążeniu z martwym ciągiem. W badaniu tym, grupa kontrolująca motorykę o niskim obciążeniu przewyższała grupę o wysokim obciążeniu na poziomie krótkoterminowym, ale ponownie - wyniki długoterminowe były równie skuteczne. Tak więc dobrą wiadomością z tych wszystkich badań jest to, że robienie czegoś jest lepsze niż nic. Można więc twierdzić, że najlepsze ćwiczenie to takie, które się wykonuje.
Ale dlaczego wybierać tylko jedną formę ćwiczeń?

Ben Cormack z Cor-Kinetic porównuje różne tryby ćwiczeń do różnych witamin, których potrzebuje nasze ciało, tak jak w zbilansowanej diecie. Możesz więc chcieć włączyć do dobrze zbilansowanego programu ćwiczeń ćwiczenia siłowe, ćwiczenia z dużym i małym obciążeniem, ćwiczenia koordynacyjne, siłowe, wytrzymałościowe i stopniowane ćwiczenia ekspozycji, a także gry ruchowe itp.
Glasgow i wsp. (2015) wspominają więc również, że optymalny program obciążeniowy składa się z różnych kluczowych zmiennych i mechanizmów.

Z badań wiemy, że pacjenci z bólem dolnego odcinka kręgosłupa często wykazują zmniejszoną różnorodność ruchów. Bardzo interesujące jest to, że zawsze myślimy, że to właśnie wzmocnienie, uelastycznienie, lepsza aktywacja pewnych mięśni, poprawa "błędów" ruchowych itp. wyjaśniają efekty naszego programu ćwiczeń. Jednak systematyczny przegląd dokonany przez Steiger et al. (2012) wykazał, że efekty leczenia NIE są przypisywane zmianom w układzie mięśniowo-szkieletowym. Za efekty mogą być odpowiedzialne inne zmiany, takie jak: Rozproszona kontrola hamująca bodźce szkodliwe, uwalnianie substancji chemicznych zmniejszających ból w mózgu, może po prostu więcej ruchu jako takiego, lub czynniki psychospołeczne, takie jak zmniejszenie lęku związanego z ruchem, zwiększenie pewności siebie itp. ale tak naprawdę: po prostu nie wiemy naprawdę!

Więc jak bardzo powinniśmy być konkretni? Specyficzne problemy, takie jak specyficzny ból w dolnej części pleców, prawdopodobnie nie muszą być specyficzne dla danej części ciała lub struktury, ale mogą być również korzystne dla bardziej ogólnego podejścia. Z drugiej strony, specyficzny problem, taki jak tendinopatia Achillesa, w którym znamy strukturę nocyceptywną, odniesie większe korzyści z podejścia specyficznego dla struktury, takiego jak obciążenie ścięgna Achillesa przez np. podnoszenie łydki.
Ale nawet jeśli mamy problem specyficzny dla danej struktury, powinniśmy być specyficzni nie tylko dla danego stawu, ścięgna czy mięśnia, ale także dla osoby, która stoi przed nami!

W badaniach zawsze patrzy się na średni efekt grupy, w której stosuje się dwie lub więcej bardzo standardowych interwencji. Jednakże, osoba stojąca przed nami może odbiegać od tej standardowej średniej. Na przykład, ćwiczenia izometryczne generalnie dobrze wpływają na zmniejszenie bólu. Jednocześnie badania wykazały, że analgezja wywołana ćwiczeniami może nie występować u pacjentów z centralną sensytyzacją, a wręcz zwiększać poziom bólu. Oznacza to, że zawsze będziemy musieli być elastyczni i dostosowywać nasze leczenie, jeśli nie wydaje się ono skuteczne u naszych pacjentów po 2 lub 3 sesjach, nawet jeśli badania mogą sugerować inaczej.

Innym ważnym powodem, dla którego nigdy nie może być jednego najlepszego ćwiczenia dla każdej osoby jest to, że różni ludzie potrzebują różnych ilości witamin. Musisz więc zadać sobie pytanie przy każdym ćwiczeniu, które wykonujesz z pacjentami, co chcesz, aby uzyskali dzięki temu ćwiczeniu?

Może to być próba zwiększenia pojemności tkanek lub zdolności do wykonywania ćwiczeń. Innym celem może być podważenie ich struktury przekonań, zmiana strategii ruchowych lub złagodzenie bólu. Ponadto, idealne ćwiczenie jest dostosowane do poziomu umiejętności i drażliwości pacjenta.
Wszystkie te różne obszary powinny wpływać na dobór ćwiczeń, aby były one dostosowane do konkretnej osoby!

Na przykład, młody ciężarowiec, który musi powrócić do wysokiej formy po pierwszym epizodzie bólu w dolnej części pleców, może potrzebować maksymalnej siły, mocy i pracy nad techniką. Z drugiej strony, 70-letni emeryt prowadzący siedzący tryb życia, cierpiący na chroniczny ból pleców i obawiający się pochylać do przodu z powodu nieadaptacyjnych przekonań na temat choroby, prawdopodobnie będzie potrzebował programu stopniowanej ekspozycji z dużą ilością uspokojenia i edukacji.

Z tych samych powodów nie możemy oczekiwać, że ogólne ćwiczenia doprowadzą do optymalnych wyników. Wyzwaniem dla nas jako terapeutów jest wysłuchanie historii naszego pacjenta i zadanie sobie pytania, jakich witamin on lub ona potrzebuje, a następnie wybranie odpowiednich ćwiczeń, aby dać mu te różne witaminy.

W porządku, to był nasz blog na "najlepsze ćwiczenia na ból pleców". Shout-out w tym momencie do Ben Cormack z Cor-Kinetic, który zainspirował nas do omówienia różnych koncepcji w tym blogu. Jeśli chcesz wiedzieć, jak stosujemy te koncepcje w różnych programach ćwiczeń sprawdź nasz kurs online "Ortopedyczna fizjoterapia kręgosłupa "
Dzięki wielkie za czytanie, pa!

Top